Moeder worden was haar diepste verlangen. Een eigen kind koesteren, veilig houden en liefde geven dat was haar levensopdracht. De laatste maanden voelde haar leven onvolledig, leeg en oppervlakkig. Maar moeder worden, dat zou alles veranderen. Dromerig keek ze in de poel vlakbij haar huis.

En in de lente daarna werden haar drie berenwelpen geboren in de warme, gezellige en veilige grot langs de poel. Ze werd de beste mamabeer in de wijde omgeving. Zij vond het verse gras, de beste visplaats en de meest blozende rode bessen voor haar welpen en zichzelf. Ze had energie om enorme afstanden af te leggen op zoek naar het beste voedsel en speelruimte voor haar gezin. Ze vocht dapper tegen alles dat een gevaar kon opleveren voor haar berenwelpen. En elke avond keek ze in de poel en zag een prachtige mamabeer, trots gelukkig en voldaan.

Maar zoals alle kinderen, werden haar kleintjes snel groot. Ze werden mooie, grote beren die steeds meer zelf konden en wilden. Die hun moeder steeds minder nodig hadden. Wat begon als een knagend gevoel in haar berenbuik groeide zo uit tot een steen op haar maag iedere keer als een van haar berenkinderen haar grot vergoed verliet. Haar drukke dagen waren ingewisseld voor stilte en rust en voelden raar leeg. Eten zocht ze enkel nog in de buurt van haar grot. En in de poel kijken deed ze steeds minder, het water weerspiegelde enkel het verdriet en gemis in haar grote berenogen.

Lusteloos verzuchtte mamabeer en zette met trage logge stappen koers naar haar warme maar lege grot. Tot ze een luid spetterend geluid hoorde. Nieuwsgierig liep ze naar de poel en zag een grote vis glinsterend in alle kleuren van de regenboog met zijn staart hard op het water slaan. Verbaasd over de kracht van deze vis keek de mamabeer even toe. Met een laatst klap van zijn staart zwom de vis dieper de poel in. Het water rimpelde nog na van de klap. Mamabeer zag haar eigen weerspiegeling in het water verschijnen. En wat ze zag benam haar de adem: ze zag nog steeds een prachtige beer. Een beer die het verse gras, de beste visplaatsen en meest blozende bessen kon vinden. Die enorme afstanden kon afleggen voor het allerbeste. Een beer die dapper vecht tegen alles wat gevaar is.

Trots, voldaan en voorzichtig gelukkig zette ze koers naar haar warme, veilige en gezellige grot.